 |
|
Ideeën en onderzoek
|
Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (excerpt)
[ Printversie ]
Verdrag van 25 maart 1957, Trbl. 1957, 91, zoals laatstelijk gewijzigd 2 november 2004, Trbl.
2004, 333
EERSTE DEEL
DE BEGINSELEN
Artikel 3
| 1. |
Teneinde de in artikel 2 genoemde doelstellingen te bereiken, omvat het optreden van de
Gemeenschap onder de voorwaarden en volgens het tijdschema waarin dit Verdrag voorziet: |
| |
a. |
het verbod tussen de lidstaten op douanerechten en kwantitatieve beperkingen bij inen
uitvoer van goederen alsmede van alle overige maatregelen van gelijke werking, |
| |
b. |
een gemeenschappelijke handelspolitiek, |
| |
c. |
een interne markt, gekenmerkt door de afschaffing tussen de lidstaten van
hinderpalen voor het vrije verkeer van goederen, personen, diensten en kapitaal, |
| |
d. |
maatregelen inzake binnenkomst en verkeer van personen, overeenkomstig titel IV, |
| |
e. |
een gemeenschappelijk beleid op het gebied van landbouw en visserij, |
| |
f. |
een gemeenschappelijk beleid op het gebied van het vervoer, |
| |
g. |
een regime waardoor wordt verzekerd dat de mededinging binnen de interne markt
niet wordt vervalst, |
| |
h. |
het nader tot elkaar brengen van de nationale wetgevingen in de mate waarin dat voor
de werking van de gemeenschappelijke markt noodzakelijk is, |
| |
i. |
het bevorderen van de coördinatie van het werkgelegenheidsbeleid van de lidstaten,
teneinde het doeltreffender te maken door het ontwikkelen van een gecoördineerde
werkgelegenheidsstrategie, |
| |
j. |
een beleid op sociaal gebied, met inbegrip van een Europees Sociaal Fonds, |
| |
k. |
de versterking van de economische en sociale samenhang, |
| |
l. |
een beleid op het gebied van het milieu, |
| |
m. |
het versterken van het concurrentievermogen van de industrie van de Gemeenschap, |
| |
n. |
het stimuleren van onderzoek en technologische ontwikkeling, |
| |
o. |
het aanmoedigen van het invoeren en ontwikkelen van trans-Europese netwerken, |
| |
p. |
een bijdrage tot het verwezenlijken van een hoog niveau van bescherming van de
gezondheid, |
| |
q. |
een bijdrage tot onderwijs en opleiding van hoog gehalte, en tot de ontplooiing van de
culturen van de lidstaten, |
| |
r. |
een beleid op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, |
| |
s. |
de associatie van landen en gebieden overzee, teneinde het handelsverkeer uit te
breiden en in gezamenlijke inspanning de economische en sociale ontwikkeling te
bevorderen, |
| |
t. |
een bijdrage tot de versterking van de consumentenbescherming, |
| |
u. |
maatregelen op het gebied van energie, civiele bescherming en toerisme. |
| 2. |
Bij elk in dit artikel bedoeld optreden streeft de Gemeenschap ernaar de ongelijkheden tussen
mannen en vrouwen op te heffen en de gelijkheid van mannen en vrouwen te bevorderen. |
DERDE DEEL
HET BELEID VAN DE GEMEENSCHAP
TITEL III
HET VRIJE VERKEER VAN PERSONEN, DIENSTEN EN KAPITAAL
HOOFDSTUK 1
DE WERKNEMERS
Artikel 39
| 1. |
Het verkeer van werknemers binnen de
Gemeenschap is vrij. |
| 2. |
Dit houdt de afschaffing in van elke
discriminatie op grond van de nationaliteit tussen de werknemers der
lidstaten, wat betreft de werkgelegenheid, de beloning en de overige
arbeidsvoorwaarden. |
| 3. |
Het houdt behoudens de uit hoofde van
openbare orde, openbare veiligheid en volksgezondheid gerechtvaardigde
beperkingen het recht in om, |
| |
a. |
in te gaan op een feitelijk aanbod tot tewerkstelling, |
| |
b. |
zich te dien einde vrij te verplaatsen binnen het
grondgebied der lidstaten, |
| |
c. |
in een der lidstaten te verblijven teneinde daar een
beroep uit te oefenen overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen welke voor de tewerkstelling van nationale werknemers gelden, |
| |
d. |
op het grondgebied van een lidstaat verblijf te houden,
na er een betrekking te hebben vervuld, overeenkomstig de voorwaarden die
zullen worden opgenomen in door de Commissie vast te stellen
uitvoeringsverordeningen. |
| 4. |
De bepalingen van dit artikel zijn niet van
toepassing op de betrekkingen in overheidsdienst. |
HOOFDSTUK 2
HET RECHT VAN VESTIGING
Artikel 43
In het kader van de volgende bepalingen zijn beperkingen van de vrijheid van
vestiging voor onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van een andere
lidstaat verboden. Dit verbod heeft eveneens betrekking op beperkingen
betreffende de oprichting van agentschappen, filialen of dochterondernemingen
door de onderdanen van een lidstaat die op het grondgebied van een lidstaat zijn
gevestigd. De vrijheid van vestiging omvat, behoudens de bepalingen van het
hoofdstuk betreffende het kapitaal, de toegang tot werkzaamheden anders dan in
loondienst en de uitoefening daarvan alsmede de oprichting en het beheer van
ondernemingen, en met name van vennootschappen in de zin van de tweede alinea
van artikel 48, overeenkomstig de bepalingen welke door de wetgeving van het
land van vestiging voor de eigen onderdanen zijn vastgesteld.
HOOFDSTUK 3
DE DIENSTEN
Artikel 49
In het kader van de volgende bepalingen zijn de beperkingen op het vrij
verrichten van diensten binnen de Gemeenschap verboden ten aanzien van de
onderdanen der lidstaten die in een ander land van de Gemeenschap zijn gevestigd
dan dat, waarin degene is gevestigd te wiens behoeve de dienst wordt verricht.
De Raad kan met gekwalificeerde meerderheid van stemmen op voorstel van de
Commissie de bepalingen van dit hoofdstuk van toepassing verklaren ten gunste
van de onderdanen van een derde staat die diensten verrichten en binnen de
Gemeenschap zijn gevestigd.
HOOFDSTUK 4
KAPITAAL EN BETALINGSVERKEER
Artikel 59
Wanneer, in uitzonderlijke omstandigheden, het kapitaalverkeer naar of uit derde landen ernstige
moeilijkheden veroorzaakt of dreigt te veroorzaken voor de werking van de Economische en
Monetaire Unie, kan de Raad op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de ECB met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen ten aanzien van derde landen vrijwaringsmaatregelen
nemen voor een periode van ten hoogste zes maanden, indien deze maatregelen strikt noodzakelijk
zijn.
TITEL VI
GEMEENSCHAPPELIJKE REGELS BETREFFENDE DE MEDEDINGING, DE BELASTINGEN EN DE
ONDERLINGE AANPASSING VAN DE WETGEVINGEN
HOOFDSTUK 1
REGELS BETREFFENDE DE MEDEDINGING
EERSTE AFDELING
REGELS VOOR DE ONDERNEMINGEN
Artikel 81
| 1. |
Onverenigbaar met de gemeenschappelijke
markt en verboden zijn alle overeenkomsten tussen ondernemingen, alle
besluiten van ondernemersverenigingen en alle onderling afgestemde
feitelijke gedragingen welke de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen
beïnvloeden en ertoe strekken of ten gevolge hebben dat de mededinging
binnen de gemeenschappelijke markt wordt verhinderd, beperkt of vervalst en
met name die welke bestaan in: |
| |
a. |
het rechtstreeks of zijdelings bepalen van de aan- of
verkoopprijzen of van andere contractuele voorwaarden, |
| |
b. |
het beperken of controleren van de productie, de afzet,
de technische ontwikkeling of de investeringen, |
| |
c. |
het verdelen van de markten of van de
voorzieningsbronnen, |
| |
d. |
het ten opzichte van handelspartners toepassen van
ongelijke voorwaarden bij gelijkwaardige prestaties, hun daarmede nadeel
berokkenend bij de mededinging, |
| |
e. |
het afhankelijk stellen van het sluiten van
overeenkomsten van de aanvaarding door de handelspartners van bijkomende
prestaties welke naar hun aard of volgens het handelsgebruik geen verband
houden met het onderwerp van deze overeenkomsten. |
| 2. |
De krachtens dit artikel verboden
overeenkomsten of besluiten zijn van rechtswege nietig. |
| 3. |
De bepalingen van lid 1 van dit artikel kunnen echter buiten toepassing worden verklaard |
| |
- |
voor elke overeenkomst of groep van overeenkomsten tussen ondernemingen, |
| |
- |
voor elk besluit of groep van besluiten van ondernemersverenigingen, en |
| |
- |
voor elke onderling afgestemde feitelijke gedraging of groep van gedragingen die
bijdragen tot verbetering van de productie of van de verdeling der producten of tot
verbetering van de technische of economische vooruitgang, mits een billijk aandeel in
de daaruit voortvloeiende voordelen de gebruikers ten goede komt, en zonder
nochtans aan de betrokken ondernemingen
a) beperkingen op te leggen welke voor het bereiken van deze doelstellingen niet
onmisbaar zijn,
b) de mogelijkheid te geven, voor een wezenlijk deel van de betrokken producten de
mededinging uit te schakelen. |
Artikel 82
Onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt en verboden, voorzover de handel tussen lidstaten
daardoor ongunstig kan worden beïnvloed, is het, dat een of meer ondernemingen misbruik maken
van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt of op een wezenlijk deel daarvan. Dit
misbruik kan met name bestaan in:
| a. |
het rechtstreeks of zijdelings opleggen van onbillijke aan- of verkoopprijzen of van andere
onbillijke contractuele voorwaarden,
|
| b. |
het beperken van de productie, de afzet of de technische ontwikkeling ten nadele van de
verbruikers, |
| c. |
het toepassen ten opzichte van handelspartners van ongelijke voorwaarden bij gelijkwaardige
prestaties, hun daarmede nadeel berokkenend bij de mededinging, |
| d. |
het feit dat het sluiten van overeenkomsten afhankelijk wordt gesteld van het aanvaarden door
de handelspartners van bijkomende prestaties, welke naar hun aard of volgens het
handelsgebruik geen verband houden met het onderwerp van deze overeenkomsten. |
Artikel 83
| 1. |
De verordeningen of richtlijnen dienstig voor de toepassing van de beginselen neergelegd in
de artikelen 81 en 82 worden door de Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen,
op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement, vastgesteld. |
| 2. |
De in lid 1 bedoelde voorschriften hebben met name ten doel: |
| |
a. |
nakoming van de in artikel 81, lid 1, en in artikel 82 bedoelde verbodsbepalingen te
verzekeren door de instelling van geldboeten en dwangsommen; |
| |
b. |
de wijze van toepassing van artikel 81, lid 3, vast te stellen met inachtneming van de
noodzaak, enerzijds een doeltreffend toezicht te verzekeren, anderzijds de
administratieve controle zoveel mogelijk te vereenvoudigen; |
| |
c. |
in voorkomende gevallen, de werkingssfeer van de bepalingen van de artikelen 81 en
82 voor de verschillende bedrijfstakken nader vast te stellen; |
| |
d. |
de taak van de Commissie onderscheidenlijk van het Hof van Justitie bij de
toepassing van de in dit lid bedoelde bepalingen vast te stellen; |
| |
e. |
de verhouding vast te stellen tussen de nationale wetgevingen enerzijds en de
bepalingen van deze afdeling, alsmede de uitvoeringsbepalingen van dit artikel
anderzijds. |
Artikel 84
Tot op het tijdstip van inwerkingtreding van de voorschriften, op grond van artikel 83 vastgesteld,
beslissen de autoriteiten van de lidstaten over de toelaatbaarheid van mededingingsregelingen en
over het misbruik maken van een machtspositie op de gemeenschappelijke markt, in
overeenstemming met hun nationale recht en de in artikel 81, met name lid 3, en in artikel 82
neergelegde bepalingen.
Artikel 85
| 1. |
Onverminderd het in artikel 84 bepaalde, waakt de Commissie voor de toepassing van de in
de artikelen 81 en 82 neergelegde beginselen. Op verzoek van een lidstaat of ambtshalve, en
in samenwerking met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten, welke haar daarbij
behulpzaam zijn, stelt zij een onderzoek in naar de gevallen van vermoedelijke inbreuk op
bovengenoemde beginselen. Indien haar blijkt dat inbreuk is gepleegd, stelt zij passende
middelen voor om daaraan een eind te maken. |
| 2. |
Wordt aan deze inbreuken geen eind gemaakt, dan stelt de Commissie de inbreuk op de
beginselen in een met redenen omklede beschikking vast. Zij kan haar beschikking
bekendmaken en de lidstaten machtigen de noodzakelijke tegenmaatregelen, waarvan zij de
voorwaarden en de wijze van toepassing bepaalt, te treffen om de toestand te verhelpen. |
Artikel 86
| 1. |
De lidstaten nemen of handhaven met betrekking tot de openbare bedrijven en de
ondernemingen waaraan zij bijzondere of uitsluitende rechten verlenen, geen enkele
maatregel welke in strijd is met de regels van dit Verdrag, met name die bedoeld in de
artikelen 12 en 81 tot en met 89. |
| 2. |
De ondernemingen belast met het beheer van diensten van algemeen economisch belang of
die het karakter dragen van een fiscaal monopolie, vallen onder de regels van dit Verdrag,
met name onder de mededingingsregels, voorzover de toepassing daarvan de vervulling, in
feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere taak niet verhindert. De ontwikkeling
van het handelsverkeer mag niet worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang
van de Gemeenschap. |
| 3. |
De Commissie waakt voor de toepassing van dit artikel en richt, voorzover nodig, passende
richtlijnen of beschikkingen tot de lidstaten. |
Artikel 87
| 1. |
Behoudens de afwijkingen waarin dit Verdrag
voorziet, zijn steunmaatregelen van de staten of in welke vorm ook met
staatsmiddelen bekostigd, die de mededinging door begunstiging van bepaalde
ondernemingen of bepaalde producties vervalsen of dreigen te vervalsen,
onverenigbaar met de gemeenschappelijke markt, voorzover deze steun het
handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt. |
| 2. |
Met de gemeenschappelijke markt zijn
verenigbaar: |
| |
a. |
steunmaatregelen van sociale aard aan individuele
verbruikers op voorwaarde dat deze toegepast worden zonder onderscheid naar
de oorsprong van de producten; |
| |
b. |
steunmaatregelen tot herstel van de schade veroorzaakt
door natuurrampen of andere buitengewone gebeurtenissen; |
| |
c. |
steunmaatregelen aan de economie van bepaalde streken
van de Bondsrepubliek Duitsland die nadeel ondervinden van de deling van
Duitsland, voorzover deze steunmaatregelen noodzakelijk zijn om de door deze
deling berokkende economische nadelen te compenseren. |
| 3. |
Als verenigbaar met de gemeenschappelijke
markt kunnen worden beschouwd: |
| |
a. |
steunmaatregelen ter bevordering van de economische
ontwikkeling van streken waarin de levensstandaard abnormaal laag is of waar
een ernstig gebrek aan werkgelegenheid heerst; |
| |
b. |
steunmaatregelen om de verwezenlijking van een
belangrijk project van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen of
een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen; |
| |
c. |
steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde vormen
van economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te
vergemakkelijken, mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer
plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk
belang wordt geschaad; |
| |
d. |
steunmaatregelen om de cultuur en de instandhouding van
het culturele erfgoed te bevorderen, wanneer door deze maatregelen de
voorwaarden inzake het handelsverkeer en de mededingingsvoorwaarden in de
Gemeenschap niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk belang
wordt geschaad; |
| |
e. |
andere soorten van steunmaatregelen aangewezen bij
besluit van de Raad, genomen met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, op
voorstel van de Commissie. |
Artikel 88
| 1. |
De Commissie onderwerpt tezamen met de lidstaten de in die staten bestaande
steunregelingen aan een voortdurend onderzoek. Zij stelt de dienstige maatregelen voor,
welke de geleidelijke ontwikkeling of de werking van de gemeenschappelijke markt vereist. |
| 2. |
Indien de Commissie, na de belanghebbenden te hebben aangemaand hun opmerkingen te
maken, vaststelt dat een steunmaatregel door een staat of met staatsmiddelen bekostigd,
volgens artikel 87 niet verenigbaar is met de gemeenschappelijke markt of dat van deze
steunmaatregel misbruik wordt gemaakt, bepaalt zij dat de betrokken staat die steunmaatregel
moet opheffen of wijzigen binnen de door haar vast te stellen termijn. Indien deze staat dat
besluit niet binnen de gestelde termijn nakomt, kan de Commissie of iedere andere
belanghebbende staat zich in afwijking van de artikelen 226 en 227 rechtstreeks tot het Hof
van Justitie wenden.
Op verzoek van een lidstaat kan de Raad met eenparigheid van stemmen beslissen dat een
door die staat genomen of te nemen steunmaatregel in afwijking van de bepalingen van artikel
87 of van de in artikel 89 bedoelde verordeningen als verenigbaar moet worden beschouwd
met de gemeenschappelijke markt, indien buitengewone omstandigheden een dergelijke
beslissing rechtvaardigen. Als de Commissie met betrekking tot deze steunmaatregel de in de
eerste alinea van dit lid vermelde procedure heeft aangevangen, wordt deze door het verzoek
van de betrokken staat aan de Raad geschorst, totdat de Raad zijn standpunt heeft bepaald.
Evenwel, indien de Raad binnen een termijn van drie maanden te rekenen van het verzoek
zijn standpunt niet heeft bepaald, beslist de Commissie. |
| 3. |
De Commissie wordt van elk voornemen tot invoering of wijziging van steunmaatregelen tijdig
op de hoogte gebracht, om haar opmerkingen te kunnen maken. Indien zij meent dat zulk een
voornemen volgens artikel 87 onverenigbaar is met de gemeenschappelijke markt, vangt zij
onverwijld de in het vorige lid bedoelde procedure aan. De betrokken lidstaat kan de
voorgenomen maatregelen niet tot uitvoering brengen voordat die procedure tot een
eindbeslissing heeft geleid. |
Artikel 89
De Raad kan op voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen alle verordeningen vaststellen, dienstig voor de toepassing
van de artikelen 87 en 88, en met name de voorwaarden voor de toepassing van artikel 88, lid 3,
bepalen alsmede de van die procedure vrijgestelde soorten van steunmaatregelen.
TITEL XI
SOCIALE POLITIEK, ONDERWIJS, BEROEPSOPLEIDING EN JEUGD
HOOFDSTUK 1
SOCIALE BEPALINGEN
Artikel 136
De Gemeenschap en de lidstaten stellen zich, indachtig sociale grondrechten zoals vastgelegd in het
op 18 oktober 1961 te Turijn ondertekend Europees Sociaal Handvest en in het
Gemeenschapshandvest van de sociale grondrechten van de werkenden van 1989, ten doel de
bevordering van de werkgelegenheid, de gestage verbetering van de levensomstandigheden en de
arbeidsvoorwaarden, zodat de onderlinge aanpassing daarvan op de weg van de vooruitgang wordt
mogelijk gemaakt, alsmede een adequate sociale bescherming, de sociale dialoog, de ontwikkeling
van de menselijke hulpbronnen om een duurzaam hoog werkgelegenheidsniveau mogelijk te maken,
en de bestrijding van uitsluiting. Te dien einde leggen de Gemeenschap en de lidstaten maatregelen
ten uitvoer waarin rekening wordt gehouden met de verscheidenheid van de nationale gebruiken, met
name op het gebied van contractuele betrekkingen, alsmede met de noodzaak het
concurrentievermogen van de economie van de Gemeenschap te handhaven. Zij zijn van mening dat
een dergelijke ontwikkeling zal voortvloeien, zowel uit de werking van de gemeenschappelijke markt
waardoor de harmonisatie der sociale stelsels zal worden bevorderd, als uit de in dit Verdrag bepaalde
procedures en het nader tot elkaar brengen van wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen.
Artikel 137
| 1. |
Ter verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 136 wordt het optreden van de lidstaten
op de volgende gebieden door de Gemeenschap ondersteund en aangevuld: |
| |
a. |
de verbetering van met name het arbeidsmilieu, om de veiligheid en de gezondheid
van de werknemers te beschermen; |
| |
b. |
arbeidsvoorwaarden; |
| |
c. |
de sociale zekerheid en de sociale bescherming van de
werknemers; |
| |
d. |
de bescherming van de werknemers bij beëindiging van de
arbeidsovereenkomst; |
| |
e. |
de informatie en de raadpleging van de werknemers; |
| |
f. |
de vertegenwoordiging en collectieve verdediging van de
belangen van werknemers en werkgevers, met inbegrip van de medezeggenschap,
onder voorbehoud van lid 5; |
| |
g. |
de werkgelegenheidsvoorwaarden voor onderdanen van derde
landen die op wettige wijze op het grondgebied van de Gemeenschap
verblijven; |
| |
h. |
de integratie van personen die van de arbeidsmarkt zijn
uitgesloten, onverminderd artikel 150; |
| |
i. |
de gelijkheid van mannen en vrouwen wat hun kansen op de
arbeidsmarkt en de behandeling op het werk betreft; |
| |
j. |
de bestrijding van sociale uitsluiting; |
| |
k. |
de modernisering van de stelsels voor sociale bescherming,
onverminderd punt c. |
| 2. |
Te dien einde kan de Raad: |
| |
a. |
maatregelen aannemen die erop gericht zijn de
samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen door middel van
initiatieven ter verbetering van de kennis, ontwikkeling van de uitwisseling
van informatie en optimale praktijken, bevordering van innoverende
benaderingswijzen en evaluatie van ervaringen, met uitsluiting van
harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de
lidstaten; |
| |
b. |
op de in lid 1, onder a. tot en met i., bedoelde
gebieden door middel van richtlijnen minimumvoorschriften vaststellen die
geleidelijk van toepassing zullen worden, met inachtneming van de in elk van
de lidstaten bestaande omstandigheden en technische voorschriften. In deze
richtlijnen wordt vermeden zodanige administratieve, financiële en
juridische verplichtingen op te leggen dat de oprichting en ontwikkeling van
kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou kunnen worden belemmerd.
De Raad besluit volgens de procedure van artikel 251 na raadpleging van het
Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's, behoudens op de
in lid 1, onder c., d., f. en g., van dit artikel bedoelde gebieden, waar hij op voorstel van de
Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement en de voornoemde comités
met eenparigheid van stemmen besluit. De Raad kan op voorstel van de Commissie en
na raadpleging van het Europees Parlement met eenparigheid van stemmen besluiten dat
de procedure van artikel 251 van toepassing is op lid 1, punten d., f. en g.,
van dit artikel. |
| 3. |
Een lidstaat kan de sociale partners, indien
zij gezamenlijk daarom verzoeken, belasten met de tenuitvoerlegging van de
krachtens de lid 2 vastgestelde richtlijnen. In dat geval verzekert de
lidstaat zich ervan dat de sociale partners, uiterlijk op de datum waarop
een richtlijn overeenkomstig artikel 249 moet zijn omgezet, de nodige
maatregelen bij overeenkomst hebben ingevoerd; de betrokken lidstaat moet
zelf alle maatregelen treffen om de in de betrokken richtlijn voorgeschreven
resultaten te allen tijde te kunnen waarborgen. |
| 4. |
De krachtens dit artikel vastgestelde
bepalingen: |
| |
- |
laten het recht van de lidstaten om de fundamentele
beginselen van hun socialezekerheidsstelsel vast te stellen onverlet en
mogen geen aanmerkelijke gevolgen hebben voor het financiële evenwicht van
dat stelsel; |
| |
- |
beletten niet dat een lidstaat maatregelen met een
hogere graad van bescherming handhaaft of invoert welke met dit Verdrag
verenigbaar zijn. |
| 5. |
Dit artikel is niet van toepassing op de
beloning, het recht van vereniging, het stakingsrecht of het recht tot
uitsluiting. |
Artikel 138
| 1. |
De Commissie heeft tot taak de raadpleging van de sociale partners op communautair niveau
te bevorderen en treft alle maatregelen die nuttig kunnen zijn om de dialoog tussen de
partners te vergemakkelijken door middel van een evenwichtige ondersteuning van de
partijen. |
| 2. |
Daartoe raadpleegt de Commissie, alvorens voorstellen op het gebied van de sociale politiek
in te dienen, de sociale partners over de mogelijke richting van een communautair optreden. |
| 3. |
Indien de Commissie na deze raadpleging van mening is dat een communautair optreden
wenselijk is, raadpleegt zij de sociale partners over de inhoud van het overwogen voorstel. De
sociale partners doen de Commissie een advies of, in voorkomend geval, een aanbeveling
toekomen. |
| 3. |
Ter gelegenheid van deze raadpleging kunnen de sociale partners de Commissie in kennis
stellen van hun wens het in artikel 139 bedoelde proces in te leiden. De procedure neemt
maximaal negen maanden in beslag, tenzij de betrokken sociale partners en de Commissie
gezamenlijk besluiten tot verlenging. |
Artikel 139
| 1. |
De dialoog tussen de sociale partners op communautair niveau kan, indien de sociale
partners zulks wensen, leiden tot contractuele betrekkingen, met inbegrip van overeenkomsten. |
| 2. |
De tenuitvoerlegging van de op communautair niveau gesloten overeenkomsten geschiedt
hetzij volgens de procedures en gebruiken die eigen zijn aan de sociale partners en aan de
lidstaten, hetzij, voor zaken die onder artikel 137 vallen, op gezamenlijk verzoek van de
ondertekenende partijen, door een besluit van de Raad op voorstel van de Commissie.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, tenzij de betrokken
overeenkomst één of meer bepalingen bevat die betrekking hebben op één van de in artikel
137, lid 3, genoemde gebieden, in welk geval hij met eenparigheid van stemmen besluit. |
Artikel 140
Ter verwezenlijking van de doelstellingen van artikel 136 en onverminderd de andere bepalingen van
dit Verdrag, bevordert de Commissie de samenwerking tussen de lidstaten en vergemakkelijkt zij de
coördinatie van hun optreden op alle onder dit hoofdstuk vallende gebieden van de sociale politiek,
met name op het terrein van:
- de werkgelegenheid,
- het arbeidsrecht en de arbeidsvoorwaarden,
- de beroepsopleiding en de voortgezette vorming,
- de sociale zekerheid,
- de voorkoming van arbeidsongevallen en beroepsziekten,
- de arbeidshygiëne,
- het recht zich te organiseren in vakverenigingen en van collectieve onderhandelingen tussen
werkgevers en werknemers.
Te dien einde werkt de Commissie nauw samen met de lidstaten bij het verrichten van studies, het
uitbrengen van adviezen en het organiseren van overleg zowel omtrent vraagstukken op nationaal
niveau als omtrent vraagstukken die de internationale organisaties aangaan. Alvorens de in dit artikel
bedoelde adviezen uit te brengen, raadpleegt de Commissie het Economisch en Sociaal Comité.
Artikel 141
| 1. |
Iedere lidstaat draagt er zorg voor dat het beginsel van gelijke beloning van mannelijke en
vrouwelijke werknemers voor gelijke of gelijkwaardige arbeid wordt toegepast. |
| 2. |
Onder beloning in de zin van dit artikel dient te worden verstaan het gewone basis- of
minimumloon of -salaris en alle overige voordelen in geld of in natura die de werknemer uit
hoofde van zijn dienstbetrekking direct of indirect van de werkgever ontvangt.
Gelijke beloning zonder onderscheid naar kunne houdt in: |
| |
a. |
dat de beloning voor gelijke arbeid in stukloon wordt vastgesteld op basis van een
zelfde maatstaf; |
| |
b. |
dat de beloning voor arbeid in tijdloon dezelfde is voor een zelfde functie. |
| 3. |
De Raad neemt volgens de procedure van artikel 251 en na raadpleging van het Economisch
en Sociaal Comité maatregelen aan om de toepassing te waarborgen van het beginsel van
gelijke kansen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen in werkgelegenheid en beroep,
met inbegrip van het beginsel van gelijke beloning voor gelijke of gelijkwaardige arbeid. |
| 4. |
Het beginsel van gelijke behandeling belet niet dat een lidstaat, om volledige gelijkheid van
mannen en vrouwen in het beroepsleven in de praktijk te verzekeren, maatregelen handhaaft
of aanneemt waarbij specifieke voordelen worden ingesteld om de uitoefening van een
beroepsactiviteit door het ondervertegenwoordigde geslacht te vergemakkelijken of om
nadelen in de beroepsloopbaan te voorkomen of te compenseren. |
Artikel 142
De lidstaten streven ernaar de bestaande gelijkwaardigheid van de bepalingen omtrent betaalde
vakantie te handhaven.
Artikel 143
De Commissie stelt ieder jaar een verslag op over de stand van de verwezenlijking van de
doelstellingen van artikel 136, met inbegrip van de demografische situatie in de Gemeenschap. Zij
zendt dit verslag toe aan het Europees Parlement, de Raad en het Economisch en Sociaal Comité.
Het Europees Parlement kan de Commissie verzoeken verslagen op te stellen over bijzondere
vraagstukken inzake de sociale toestand.
Artikel 144
De Raad stelt na raadpleging van het Europees Parlement een comité voor sociale bescherming met
een adviestaak in teneinde de samenwerking tussen de lidstaten onderling en met de Commissie op
het gebied van de sociale bescherming te bevorderen. Het comité heeft tot taak:
- toe te zien op de sociale situatie en de ontwikkeling van het beleid inzake sociale
bescherming in de lidstaten en de Gemeenschap;
- de uitwisseling van informatie, ervaringen en goede praktijken tussen de lidstaten onderling en
met de commissie te vergemakkelijken;
- onverminderd artikel 207, verslagen op te stellen, adviezen uit te brengen of andere
activiteiten te ontplooien op gebieden die onder zijn bevoegdheid vallen, hetzij op verzoek van
de Raad of de Commissie, hetzij op eigen initiatief.
Voor de vervulling van zijn opdracht legt het comité de nodige contacten met de sociale partners.
Iedere lidstaat en de Commissie benoemen twee leden van het comité.
Artikel 145
In haar jaarverslag aan het Europees Parlement wijdt de Commissie een
afzonderlijk hoofdstuk aan de ontwikkeling van de sociale toestand in de
Gemeenschap. Het Europees Parlement kan de Commissie verzoeken verslagen op te
stellen over bijzondere vraagstukken inzake de sociale toestand.
HOOFDSTUK 2
HET EUROPEES SOCIAAL FONDS
Artikel 146
Teneinde de werkgelegenheid voor de werknemers in de interne markt te verbeteren en zodoende bij
te dragen tot verhoging van de levensstandaard, wordt in het kader van de volgende bepalingen een
Europees Sociaal Fonds opgericht; dit Fonds heeft ten doel binnen de Gemeenschap de
tewerkstelling te vergemakkelijken en de geografische en beroepsmobiliteit van de werknemers te
bevorderen, alsmede de aanpassing aan veranderingen in het bedrijfsleven en in productiestelsels
gemakkelijker te maken, met name door beroepsopleiding en omscholing.
Artikel 147
Het beheer van het Fonds berust bij de Commissie.
De Commissie wordt in deze taak bijgestaan door een comité dat onder het voorzitterschap staat van
een lid van de Commissie en samengesteld is uit vertegenwoordigers van de regeringen en van de
vakverenigingen van werknemers en van werkgevers.
Artikel 148
De Raad stelt volgens de procedure van artikel 251 en na raadpleging van het Economisch en Sociaal
Comité en het Comité van de Regio's de uitvoeringsbesluiten betreffende het Europees Sociaal Fonds
vast.
| |
|
|
